Om kwart voor negen verzamelen we in de lounge om met de trein naar Nara te gaan. Nara is onder andere beroemd vanwege de min-of-meer tamme herten in het park, en het grote Boedha beeld in het grootste houten gebouw in de wereld.


We komen aan op het Kinetsu Naar station. We gaan straks terug via het JR Nara station omdat we op de terugweg via Fushimi (Inari station) willen waar de weg van de 10.000 Torii is.
Voordat we naar het park lopen gaan we eerst een supermarkt in om de inwendige mens te versterken. Marcel neemt een bakje met spicy kipstukjes en Wil een gevuld broodje. Voor het station gaan we op een bankje zitten om te eten.


We lopen naar het park, en zien al de eerste hertjes die zich om een kraampje verzamelen waar de herten-koekjes verkocht worden. Denk hierbij aan een pakje stroopwavels maar dan van geperst graan oid.



Aan de rechterkant zien we de 'Five Story Pagode'. We gaan de pagode op de terugweg nog beter bekijken.

Als je niet wil wandelen kan je je natuurlijk ook laten rijden ..


We lopen via de rode Torii en door het park naar de Daibutsu-den, de grote Boedha.




Overal in het park lopen hertjes te bedelen om een hapje. Er is in het park dan ook weining gras om te grazen


Dit is duidelijk een grootvader-boom.

In de natuur zou zo'n reekalfje in het hoge gras liggen, maar hier in het park laat de hinde het kalfje gewoon ergens achter. Er zijn toch geen roofdieren.


Als zijn moeder niet in de buurt is zal het kalfje zich onbeweeglijk stil houden en heeft dus totaal geen belangstelling voor het hertenkoekje.

We lopen verder door de poort van de tempel. Er achter kan je Daibutsu-den (grote Boedha hal) al zien. De echte naam van het gebouw is overigens Todai-ji, de grote oosterlijke tempel.

Bij de Daibutsu-den c.q. Todai-ji aangekomen zien we dat het inderdaad een
gigantisch groot gebouw is. En dan te bedenken dat het geheel van hout is en
het originele gebouw van de 8e eeuw stamt.
De laatste grote verbouwing, waarbij de tempel zijn huidige vorm kreeg, was
afgerond in 1709. Interessant hierbij is dat dit gebouw 30% kleiner is dan zijn
voorganger.

Om je een idee van het formaat van de Boedha en de Daibutsu-den te geven: Dit is een full-size replica van de handen van het beeld.


Daar is de poort van de Daibutsu-den.

Als je een idee wil vormen hoe massief dit gebouw is, kijk dan eens even naar de man die midden onderaan aan de trappen staat.

En stel je dan voor hoe groot de gouden "oortjes" op het dak zijn.


Nou ... zo groot dus. :)

Nou hier is hij dan: De Daibutsu.

De maten van het beeld:
Hoogte: 14.98 m
Hoogte van het gezicht: 5.33 m
Breedte ogen: 1.02 m
Breedte neus: 0.5 m
Oren: 2.54 m
De omtrek ten hoogte van de schouders is 28 meter, en er zijn 960 krullen op
het hoofd.
De gouden halo heeft een diameter van 27 meter en bevat 16 beelden van elk 2.4
meter hoog.
Het beeld weegt ongeveer 500 ton.
De hele dragende constructie van het gebouw is bijzonder vernuftig gedaan. Zeker als je bedenkt dat alles van hout is. Via deze bijzonder steile en hoge trap kun je boven het plafond en onder het dak komen.


Het beeld aan de voorzijde. De onderzijde van de foto is ietwat overbelicht
omdat daar de zon op staat, en de bovenzijde van het beeld ligt in de schaduw
van het dak.
Bij het fotograferen van zoiets groots is en blijft het een compromis.

Het beeld van de rechterzijde.

Links-achter en rechts-achter het beeld in de hoeken van het gebouw staan deze twee vrolijke vrienden. Dit zijn dus de guardians van Boedha.

De achterzijde van de goudkleurige aura van het Boedha-beeld.

Dit is een 1:50 model van het huidige gebouw.

Hier is een 1:50 model van het voorgaande gebouw dat 300 jaar geleden is gebouwd.

En dit is het gebouw dat 800 jaar geleden is gebouwd. Dit gebouw is 30% groter dan het huidige toch wel immense gebouw.

Je kan een of meerdere dakpannen kopen om mee te helpen met de restauratie van het complex.


Een van de pilaren heeft een gat, en het is een once-in-a-lifetime prestatie om hier doorheen te kruipen.



Op weg naar buiten komen we de Belgische dame uit de bus van gisteren tegen. De wereld is toch klein nietwaar?
Van een afstandje zie je pas goed wat een enorm gebouw dit is.

Als we het tempelcomplex verlaten komen we een aantal andere ledenvan het reisgezelschap tegen. Drie kijken op de kaart en eentje geniet van de omgeving. :)

Het is inmiddels vrij laat dus we besluiten naar het JR Nara station te wandelen.
Iets meer dan een half uur lopen, 2.6 kilometer.
Op weg naar het station komen we weer langs de Five Story Pagode. Daar zouden
we nog een paar plaatjes schieten, dus bij deze.


We nemen een detour op zoek naar een plekje om te lunchen. We vinden niet echt wat ons aanstaat, en de tijd begint inmiddels te dringen. Dan maar een paar voorverpakte sandwiches bij een supermarkt kopen.
We lopen door naar het station en gaan daar op een bankje zitten om de sandwiches te eten. Conclusie na een paar happen: Dat doen we niet weer. Volgende keer kopen we wel wat anders.


We nemen de trein richting Kyoto en stappen uit op Inari station.


Merk op hoe ongelooflijk schoon de vloer van de metro is.
We lopen naar de Fushimi Inari-Taishaschrijn waar we de weg van de 10.000 Torii bewandelen.


Fushimi Inari is het belangrijkste van duizenden heiligdommen gewijd aan Inari,
de Shinto-god van de rijst. De vossen worden beschouwd als de boodschappers
van Inari, wat resulteert in veel vossenstandbeelden op het terrein van het
heiligdom.
Het Fushimi Inari-heiligdom heeft een oude oorsprong, daterend van vóór
de verhuizing van de hoofdstad naar Kyoto in 794.
Het poortgebouw van de tempel.

Voor het tempelgebouw staan twee vossen-standbeelden. De rechter heeft een gouden bal in de bek, als symbool van de god Inari. De linker heeft een sleutel in de bek, dat symboliseert de toegang tot de rijst-opslag.





Links: Zeer schematische weergave van het complex. Rechts: Fotograferen en gefotografeerd worden. ;)


De tempel zelf. Ook hier weer de vossen-beelden.

Dan komen we aan bij de grote Torii die het begin van de weg naar de 10.000 Torii markeert.

Ook hier kan je weer wens-dingesen kopen. Dit keer niet houtplaatjes, oesterschelpen of papiertjes maar uiteraard houten Torii.


Nou, op weg dan maar. De klim is goed voor de strakke billen. :)

Geen idee wat het paard van Sinterklaas hier doet, maar die dame in traditionele kleding schijnt het amusant te vinden dat Marcel er foto's van maakt.


Daar zijn de eersten van de 10.000 Torii.

Zoals te verwachten was is het erg druk met toeristen en is het erg moeilijk om een foto te nemen zonder vijf, zes mensen die ook graag een foto willen maken zonder al die mensen er op.



Je kunt wel zien dat de Torii van hout zijn want sommigen zijn danig in verval.


Maar over het algemeen is het een geweldig gezicht.

Achter deze Torii splitst de weg zich.

Iederen probeert hier een mooie foto te maken, dus een foto zoals op de voorzijde van onze reisgids is virtueel onmogelijk. Of je moet met meerdere mensen de menigte tegen gaan houden.


Even wachten .... nog even wachten .... klik!

Oh een beetje scheef. Nog een foto? .... Jammer dan!

We gaan de rechter weg volgen. Het is wel druk maar niet enorm druk.

Er staan piketpaaltjes met de namen van de sponsoren van diverse Torii. Soms hangt er een extra attribuut aan de Torii. Waar zou dat voor zijn?


We komen aan op het punt halverwege de eerste etappe.



En zo ziet de weg van de 10.000 Torii er van de buitenkant uit.

En we vangen de tweede gedeelte van de eerste etappe van de weg van de 10.000 Torii aan.


De twee de etappe van de Santokusha Torii naar de Ishi no Mine shrine op de
top van Mt. Inari is nog een uur wandelen, wat zou betekenen dat we in het donker
terug naar beneden moeten lopen.
We besluiten dus om de tweede etappe niet te lopen en gaan dus terug naar beneden
en nemen de trein naar Kyoto.

In Kyoto arriveren we vandaag aan de kant van het bus-station dus nemen we de kans waar om de prachtige architectuur te bewonderen van de grote hal van Kyoto station. Bijzonder indrukwekkend staaltje engineering.




We zoeken een eettentje op voor het diner en gaan terug naar het hotel.
Aangezien we de aankomende dagen de nodige reis-dagen zullen hebben maken we
gebruik van de coin-laundry van het hotel. 600 yen voor het wassen en drogen.
Na twee uur is de was klaar dus halen we die op. Het wasgoed is nog niet helemaal
droog dus we hangen alles nog maar even uit.


Als alles hangt gaan we te bedde en slapen.